Heiligen

Binnen het christendom wordt de titel heilige toegekend aan mensen die er op bijzondere wijze in zijn geslaagd om Christus na te volgen. In de kennisbank staan heiligen die voor de kerken in de provincie Groningen belangrijk zijn geweest. Veel kerken in Groningen hebben nu geen beschermheilige meer, maar alle kerken die voor de Reformatie gebouwd zijn hebben er ooit eentje gehad.

Walburga

Walburga (710-‘79) werd opgeleid te Winborne Abbey in Dorset. Ze leefde 26 jaar in deze gemeenschap van nonnen tot ze door Sint Bonifacius, haar moeders broer, geroepen werd hem te volgen op een missie naar Francia (het land der Franken, een Germaanse stam; dit gebied omvat ongeveer het noorden van Baden-Württemberg, het zuiden van Thüringen, delen van Rijnland-Palts en de Frankische gebieden in Beieren). Haar broers Willibald en Winibald hoorden ook bij dit gezelschap. Vanuit Francia wilde men de heidense Germanen bekeren. Uiteindelijk werd ze abdis van het dubbelklooster Heidenheim am Hahnenkamm in de buurt van Eichstätt. Dit dubbelklooster (een klooster of abdij waarin twee gemeenschappen woonden: één voor monniken, één voor nonnen) was gesticht door haar broer Willibald, die haar ook als zijn opvolgster aanwees. Ze stierf op 25 februari in 779. Ze werd heilig verklaard op 1 mei 870 door paus Adrianus II. De nacht van 1 mei, dat is de nacht waarin haar relieken werden overgebracht naar Eichstätt, staat bekend als de Walburgisnacht. Sint Walburga beschermt tegen hondsdolheid, pestepidemieën en stormen.
De vroegste afbeeldingen van Walburga laten haar zien met gestileerde graanhalmen als attribuut. Het is geen palmtak zoals later wel gedacht wordt want Walburga was geen martelaar. Misschien vervangt Walburga in deze het oudere heidense concept van de ‘Graan Moeder'.