Verhalen Groninger kerken

De geschiedenis van de Groninger kerken bestaat niet alleen uit jaartallen, bouwstijlen en orgels. Elke kerk vertelt zijn eigen verhaal, over stenen duivels, hostiewonderen, onthoofde heilige of beenderen die in de kerkmuur werden gemetseld. Dit zijn niet alleen spannende verhalen, maar ze laten ook zien hoe rijk de historie is van het Groningerland. En ze plaatsen de kerk in de loop van de geschiedenis.

Het altaarblad van Oosternieland

De oude kerken in het Groninger landschap worden vaak gewaardeerd en geroemd om hun soberheid. Dit is eigenlijk frappant, omdat vele van de kerkjes in hun tijd van ontstaan helemaal niet zo betrekkelijk ongekunsteld zijn opgezet zoals ze heden ten dage aan de bezoeker verschijnen. Ze zijn veelal in de middeleeuwen gebouwd, in de tijd dat de rooms-katholieke kerk in West-Europa het aanzien van het christendom volledig bepaalde. Dit aanzien bevatte veel uiterlijk vertoon: middels bouw-, schilder- en beeldhouwkunst wilde men van de kerk een feest voor het oog maken, dat een aardse weergave zou zijn van de onmetelijk mooie hemel. Na de Reformatie ontstonden er grote onderlinge verschillen tussen de kerkinterieurs. U leest er meer over in het verhaal van de kerk van Oosternieland.