Verhalen Groninger kerken

De geschiedenis van de Groninger kerken bestaat niet alleen uit jaartallen, bouwstijlen en orgels. Elke kerk vertelt zijn eigen verhaal, over stenen duivels, hostiewonderen, onthoofde heilige of beenderen die in de kerkmuur werden gemetseld. Dit zijn niet alleen spannende verhalen, maar ze laten ook zien hoe rijk de historie is van het Groningerland. En ze plaatsen de kerk in de loop van de geschiedenis.

Zondige kinderen in Feerwerd

De komst van een kind wordt met veel plezier en liefde gevierd. Maar – volgens de leer van de kerk – is het kind niet zo onschuldig als het er uit ziet, in werkelijkheid is hij of zij zondig tot op het bot! En die zonde kan alleen worden weggewassen met het doopsel. Een kind dat gedoopt gaat worden in een Katholieke kerk, zal altijd via de westzijde de kerk in worden gedragen. De westzijde van de kerk wordt namelijk geassocieerd met de duivel; misdadigers werden bijvoorbeeld ook aan die zijde begraven. Eenmaal gedoopt, verlieten ze de kerk aan de Godszijde, de oostkant. In de Protestantse kerk wordt overigens het noorden geassocieerd met de duivel en is het zuiden de kant van God. De middeleeuwse Jacobuskerk in Feerwerd werd gebouwd voor de katholieke eredienst en in 1992 vonden ze aan de westkant iets wat sterk lijkt op de restanten van een doopvontfundament. Een heel bijzondere vondst die zelden voorkomt in deze regio. Alleen in Tjamsweer en Spijk zien we soortgelijke vondsten.Johannes de Doper

Paradijs
Voor de verklaring van de zondige kinderen moeten we terug naar het verhaal van de eerste mensen: Adam en Eva. Toen zij door God uit het Paradijs werden verjaagd, werd ons - de mens - het een en ander ontnomen. Niet alleen maakte God ons sterfelijk, maar ook werden we vanaf dat moment zondig geboren. Vandaar dat dit de Erfzonde wordt genoemd; we hebben het ‘geërfd’ van Adam en Eva. Pas met de komst van Jezus Christus - de Verlosser – kwam er verzoening tussen de mens en God. Jezus leed en stierf voor onze zonden en daarmee ontstond een manier om van de Erfzonde verlost te raken: het doopsel. Johannes de Doper was, zoals de naam al doet vermoeden, de eerste die het doopsel uitgevoerde. In eerste instantie gebeurde het doopsel met volwassenen die in een rivier werden ondergedompeld, maar die rivier maakte al snel plaats voor een klein doopvont dat geschikter was voor pasgeborenen die slechts besprenkeld werden met water.

Voorgeborchte
Iedereen die niet was gedoopt, ging naar de hel. Maar dat vond men te hardvochtig voor de vele kinderen die al overleden voordat ze gedoopt konden worden. Voor deze kinderen creëerde de Katholieke kerk in 593 een gulden middenweg. De kleintjes gingen niet naar de hemel, want ze waren niet gedoopt, maar ze hoefden ook niet naar de hel waar ze eeuwig moesten lijden. Ze gingen naar het voorgeborchte, een plek aan de rand van de hemel waar de kinderen gelukkig en sereen waren, maar de directe aanschouwing van God moesten missen. In 2007 werd het voorgeborchte weer afgeschaft door de kerk omdat nu gedacht wordt dat iedereen die een rechtvaardig leven heeft geleid, wordt toegelaten in de hemel, gedoopt of ongedoopt. Het voorgeborchte

Vondst
Het doopvontfundament in Feerwerd is rond - slechts een halve cirkel is zichtbaar - en gemaakt van rode baksteen. Bovenop dit fundament heeft vroeger een sokkel gestaan waarop een doopvont rustte. De doopvonten werden gemaakt van brons of steen. Toen de kerk van Feerwerd werd ingericht voor de protestantse eredienst werd het katholieke doopvont - net als in vele andere kerken - onwenselijk. De meeste bronzen doopvonten werden omgesmolten, terwijl stenen doopvonten op andere plekken werden teruggevonden. Ze werden vaak hergebruikt als plantenbak in de tuin of als blusbak in een smederij. Het fundament van het doopvont is na bestudering in 1992 weer afgedekt met vloerplanken. (AK) Doopvontbasement

Zie verder
Feerwerd: Jacobuskerk
Kerkensite: kerk-feerwerd.nl